Panama Papers…the lessons of offshore gains versus onshore losses.

It’s been a few weeks now since the International Consortium of Investigation Journalists (ICIJ) unveiled the so called ‘Panama Papers’. A massive 2,6 TB (11,5 million files) of information about hidden offshore entities from 21 jurisdictions. One of the central pillars of attention is the Panama based law firm Mossack Fonseca, globally reputed for their services around offshore trusts and foundations.

The database reveals 360,000 names of individuals and companies behind the hidden entities. Celebrities, Government leaders, Captains of Industry, Top Sporters and many more were publicly mentioned. As a direct result, the Prime Minister of Iceland, Mr.Gunnlaugsson, resigned and Mr David Cameron had to publicly apologize, ironically after he first strongly condemned other’s offshore activities. A lot of others felt the need to either deny or react on the accusations and tried to explain the what and why of their offshore capital.

And that is in the end where it’s all about. The what and why of bringing money offshore. President Obama once said that “global tax avoidance generally is a huge problem”, but “The problem is that a lot of this stuff is legal, not illegal.” And that may be true, many activities may not be illegal. But not illegal does not mean acceptable or morally justified.

Today’s society, with increased demands for full transparency requires responsible behavior of companies and individuals. That also means: paying your fair share of taxes, based on the territory and tax rules of the countries where the income or revenue is generated. Making use of offshore routes will be publicly questioned by share- and stakeholders and the Panama Papers probably (or at least hopefully) will have the effect of a wake up call. Even if all constructions are fully compliant with all relevant legislations, bringing capital offshore will induce distrust and loss of credibility. Companies or individuals who still decide to make use of hidden or difficult-to-trace arrangements better think twice and should take in to consideration that the loss of credibility will have more long term bottom line impact than the potential gain of shopping offshore.


Credibility, what about it?

The origin of the word “credibility” is “credo,” meaning “I believe” in Latin. In other words: credibility is the feeling of trust that you demonstrate in your behavior and communication. It is not a simple exercise. It is a combination of all the things you do, you don’t, you are saying and not saying. And equally important, how others will perceive this. Credibility is something you will have to earn over time and is hardly something you can gain.

Ok, but why is it important?

Imagine you are a seasoned CEO of a leading company and you plan to hire a successor. Who will have the best cards? You got informed about a highly skilled manager, but not 100% ‘clean’ in terms of desk research results. A few articles popped up about this man illustrating his ruthless way to deal with environmental activists and inhabitants in the vicinity of the plant he worked. You – in your role as CEO – were building your company’s reputation for many years and you were consistent in being communicative, authentic, behaving responsibly and being an example for all your stakeholders. Internally and externally. You were trusted. Your return on all your genuine efforts.

So, is the highly skilled manager really the perfect candidate? Are you seriously considering his proposition? Or do you want to put some more effort in searching for a new candidate who is showing a different profile, especially in his potential to build on the credibility you have established? What would your shareholders like to see? Short term gains, or long term vision and continuity?

Credible leaders inspire others. Peers, stakeholders and attract talented, enthusiastic and committed employees. And people who are willing to walk the extra mile for them. However, credibility is also important in other areas. In selling goods and services, in choosing the right medical specialist, in taking someone’s advice, in endorsing a friend who’s requesting such.

So, building credibility is key!

Yes! In the example of the CEO, it has at least two sides. The CEO already demonstrated to understand the relevance of building trust. Now, let’s look at the skilled manager. He has a serious chance not to be selected for the job because of his public presence and behavior. Hiring this type of managers would damage the company’s credibility. And will potentially lead to negative publicity, activist rumors and stakeholders asking questions, all distracting from the focus on business and customers. So, if the manager had been in the news for his responsible way in dealing with activists, he certainly had better chances for the appealing job! Credibility thus has impact on your personal as well as professional successes!

So, what to do?

Build credibility like a house. No house can be built without a fundament. The cornerstones of trust lay in demonstrating honest behavior, integrity in everything that you do, in being transparent, in being professional, and by communicating clearly with all of your relevant stakeholders. In order to learn from them, start making listening them get integrated in your corporate DNA. Initiate structural and structured dialogues with all of your key stakeholders. You and your management team members will lead by example. And please make sure this is not a one time action. Make stakeholder dialogue part of your annual strategic planning. Identify your key stakeholders, get in dialogue with them, evaluate the outcomes and integrate useful feedback into your planning. Feedback you cannot accommodate is not useless, but might be useful for future purposes. In any case: ga back to your stakeholders to explain what you have done. And than the cycle starts again. It will deliver your ‘return on dialogue’.

DialogueFirst is specialized in stakeholder management. Curious to learn more about your Return on Dialogue?

FIFA fails trust…

According to several news sources, Sony decided to end their eight year, totaling $280 million sponsorship contract with the Fédération Internationale de Football Association (FIFA). Also Emirates Airlines recently did the same. Officially, both major sponsors  motivated their decisions for economical, restructuring or refocusing reasons. However, between the lines one can read these sponsor icons are fed up with the endless list of scandals and distrusting events circling around FIFA and its seasoned chairman Blatter.

More important, these global corporations understand that being associated with this FIFA will radiate distrust and consequently will damage their corporate reputations. And being aware of such backfires, it’s the best decision a company can make. But please Sony, Emirates (and those who will follow), be frank and open. Be proud of your decisions and for your courage to stand out. Firmly express your deepest concerns about FIFA that it is untrustworthy and intransparent and that it’s high time for a radical change. A change in chairmanship, in policy and governance and to start listening to key stakeholders such as sponsors, members and sport-ambassadors. That’s the only way to rebuild long term trust and credibility and will attract the best sponsors available.

It’s a pity that both Samsung and Qatar Airways are very likely to blindly fill in the vacancies left by Sony and Emirates. These short term vision sponsors are expected to gain the reputational rewards of their FIFA investments rather than earning a solid return on dialogue.

‘I’m a Mac…and I have a dirty secret’: Conflict Minerals – Reputatieconflict of juist kans?

‘Conflict minerals’

In aanvulling op het heldere betoog ‘Ethical sourcing, window dressing of echte verandering?’ van Arthur Izeboud in Dialogue Magazine III zie ik veel aanknopingspunten om wat verder in te gaan op wat ‘Conflict Minerals’ kunnen betekenen voor de reputatie van organisaties die er mee te maken hebben.

Maak eens een 360 graden rondje op de plaats waar u zich nu bevindt en kijk eens goed naar wat u zoal tegenkomt. Een horloge, een smart phone, het dashboard van uw auto, het verkeerslicht waarvoor u staat te wachten, uw computer, de rits in uw jas, het montuur van uw bril, het uurwerk aan de muur, de bureaulamp, de vulpen waarmee u schrijft. Zomaar een greep uit alledaagse voorwerpen die voor de moderne mens de normaalste zaak van de wereld zijn. Niets mis mee, zo op het eerste gezicht. We maken er allemaal massaal en dankbaar gebruik van, iedere dag weer. Of kleeft er toch een donkere kant aan deze (en vele andere alledaagse) producten?

Ja, helaas is dat het geval. Grondstoffen als tin, goud, wolfraam en tantalum zijn essentieel bij de productie van de hierboven genoemde (en tal van andere) voorwerpen. Deze grondstoffen komen veelal uit de Democratische Republiek Congo en de haar omringende landen. En de handel in deze grondstoffen is grotendeels in handen van milities ter financiering van gewapende en vooral bloedige strijd, waarbij door de jaren heen miljoenen mensen de dood hebben gevonden.

Dat was voor de Amerikaanse SEC aanleiding voor de invoering van een verplichte verslaglegging voor in de VS beursgenoteerde bedrijven en haar toeleveranciers in de keten (en dat betreft derhalve ook niet- Amerikaanse bedrijven) over de herkomst van de z.g. ‘Conflict Minerals’. De SEC verbiedt overigens niet de handel en gebruik van conflict minerals uit landen als Congo, maar wil bereiken dat door middel van verplicht opgelegde transparantie, de vraag naar de mineralen uit de betreffende landen zal afnemen en daarmee de slagkracht van de bloeddorstige militante groeperingen.

Dodd-Frank Act

De Dodd-Frank Act, zo heet de betreffende wet, is van kracht gegaan in Augustus 2012 en kalenderjaar 2013 zal als eerste verplichte verslagleggingsjaar zal gelden. Het jaarverslag zal hierbij het centrale document worden voor de publieke verantwoording. Arthur Izeboud schreef ook al eerder in het blad Accountant (maart 2013) een helder artikel over het fenomeen Conflictmineralen en nam de lezer mee in de stappen die ondernemingen dienen te nemen in het kader van deze verslaglegging en hoe ondernemingen daarbij geholpen kunnen worden.

Maar er is meer dan alleen maar het uitgangspunt van de verplichte verslaglegging en compliant zijn met de SEC. Het gaat evenzeer om tegemoet te komen aan morale en ethische normen, om vertrouwen en verantwoordelijk gedrag. En hoe dat door uw stakeholders wordt gezien en gewaardeerd. We hebben het dan over reputatie. Wat betekent dit voor de naar schatting 6.000 bedrijven die alleen al in de VS die door de wet geraakt worden vanuit dat perspectief van reputatie? Misschien maakt u wel deel uit van de keten van leveranciers waardoor het ook u raakt. Hoe kijken, naast leveranciers, ook de diverse andere stakeholders zoals consumenten, klanten, media, overheden, aandeelhouders, kredietverschaffers en -analisten en NGO’s naar die bedrijven? Vandaag de dag, en meer dan ooit, staan ondernemingen in de spotlights van het publieke domein. Elke fout of onzorgvuldigheid ligt onder het vergrootglas van potentieel massale (social-) media aandacht. Met een paar klikken kan er een mondiale mobilisatie plaatsvinden tegen bedrijven die steken laten vallen, of onvoldoende verantwoordelijk gedrag demonstreren.

Enough Project

In de VS is bijvoorbeeld een NGO genaamd ‘The Enough Project’ o.a. actief in het bewustmaken van het publiek over de zwarte kant van onze zo geliefde consumentenproducten en roept – gesteund door celebrities en via – op tot de aanschaf van uitsluitend ‘Conflict Free’ products en om zich daarbij ook direct te richten tot producenten. Op YouTube staan meerdere video’s waarin het ‘naming en shaming’ reeds een feit is. Namen van grote ondernemingen als HP, SonyEricsson, Intel en IBM worden expliciet in beeld gebracht en de titel van één van de video’s ‘I’m a Mac…and I have a dirty secret’ boekdelen. Deze video’s zijn inmiddels vele honderdduizenden keren bekeken. Wat dat alleen al in geldwaarde betekent als het betaalde reclame zou zijn! Consumenten en investeerders, om maar eens twee belangrijke stakeholdergroepen te noemen, worden op deze manier ‘regulators’ door selectief te worden in wie ze vertrouwen en wie ze het gunnen om zaken mee te doen. Zo krijgt het doorgaans als zacht gepercipieerde fenomeen ‘reputatie’ ineens een keiharde financiële kant. ‘Return on Investment’ heeft een zusje gekregen en ze heet ‘Return on Reputation’.

Het eerder genoemde Enough Project heeft ook een eerste score-lijst opgesteld met grote elektronicabedrijven die door hen onder de loep waren genomen. Publiek beschikbare informatie van de bedrijven zèlf vormde daarbij de basis. Gelukkig werden bedrijven die goede stappen hebben gezet, zoals Intel, HP, Motorola en Apple, geprezen voor hun transparantie. Tegelijkertijd werden bedrijven die achterbleven niet gespaard. Tot die groep behoorden o.a. Sharp, HTC, Nikon en Canon. Uit individuele reacties van die bedrijven blijkt dan dat er wel prioriteit wordt gegeven aan het onderwerp. Een dergelijke ranking brengt dus wel wat in beweging. Het werken aan vertrouwen en reputatie is een permanente opdracht, voor boardroom en alle lagen daaronder. Wie daar steken laat vallen, wordt tegenwoordig linksom of rechtsom keihard afgeserveerd. En omgekeerd: wie dat goed doet streeft de concurrentie voorbij!

Forbes Global Dirty 500

En what’s next? Ik voorspel dat dit nog maar het begin is. Als de eerste verplichte rapportages in 2014 binnen zijn, kun je wachten op meer rankings en score-lijstjes. De ‘Forbes Global Dirty 500′ een utopie? Wie zal het zeggen! En hoezo alleen beursgenoteerde bedrijven? De rationale achter de wetgeving is in de basis voor niet-beursgenoteerde bedrijven net zo relevant.

Ondernemingen doen er daarom goed aan deze nieuwe transparantie-eis vooral als een kans in plaats van opnieuw een administratieve last te zien. Er kan bottom line business- en concurrentievoordeel uit een positieve reputatie ontstaan. Een stevigere basis van vertrouwen, hogere geloofwaardigheid, een lange termijn ‘licence to operate’. Dat moet een bedrijf in essentie gegund krijgen (lees: elke dag weer moet verdienen en waarmaken). Bedrijven die hierbij voorop lopen worden namelijk aantrekkelijker voor o.a. het werven en behouden van talent, investeerders, kredietverschaffers en klanten en verkleinen de risico’s op kostbare juridische procedures.

Return on Dialogue

De Dodd-Frank Act, en dat wat er voor ons hier in Europa vanuit Brussel naar alle waarschijnlijkheid nog op zal volgen, is geen eenmalige afvink-actie. Nee, het is een jaarlijks terugkerende verplichting met kansen wanneer het goed en integer wordt aangepakt. In het samenspel van transparantie, compliance en reputatie is daarom, evenzeer in het dossier van conflict minerals, een permanente en gestructureerde dialoog met de belangrijkste stakeholders van cruciale betekenis. Zij bepalen namelijk uiteindelijk uw succes. Weet wat er leeft onder uw stakeholders. Vertrouwen ze u wel voldoende? Wat mogen ze van u verwachten? Hoe waarderen ze u t.o.v. uw concurrentie? Zorg voor een wisselwerking van informatie (In deze casus dus over de herkomst van grondstoffen), luister naar elkaar, leer elkaar begrijpen en werk zodoende op structurele basis aan vertrouwen en reputatie. En zo kwam er nog een zusje bij. Ze heet ‘Return on Dialogue’. Samen met ‘Return on Reputation’ gaat ze hand in hand met ‘Return on Investment’.

Mr. Ronald Jager, DialogueFirst

Dear Pharma, how on earth…?

Dear pharma, will your industry ever learn from your numerous malpractices of the past decades? It’s incredible to hear again about another two recent examples of deeply embarrassing issues, mostly caused by irresponsible behavior and short term opportunism of your top managers.

Let’s take a recent GSK bribery case in China for example. Mark Reilly, former CEO of GSK China was personally accused of overseeing a ‘criminal godfather’ scheme to bribe doctors with £300m worth of cash and sex to prescribe GSK drugs. According to the Chinese Authorities, bribery is a ‘core part of the activities of the company’. GSK was alleged to have used a network of more than 700 middlemen and travel agencies to bribe doctors and lawyers with cash and even sexual favours. ‘There is always a big boss in criminal organisations, and in this case GSK is the big boss’, the Authorities said.

Unfortunately, this is not an isolated or unique example. Even more recent, in October 2014, GSK was again part of corruption allegations in the United Arab Emirates. And for many years, many other big pharma companies have been accused and convicted for bribery, improper sales and marketing practices and fraud. Combined fines add up to multiple billions of dollars.

How on earth can there still exist such accusations? One would hope to believe that your industry is learning from repetitive record-breaking fines. The opposite seems to be true. These aren’t incidents. It carries all elements of a structural problem. This is a  crises of trust, credibility, responsibility, corporate governance and as a result: a very poor corporate reputation.

How on earth can your stakeholders keep their confidence – if any – in the pharmaceutical industry? What is the true value of official statements like “We have zero tolerance for unethical behaviour and we welcome people speaking up if they have concerns about alleged misconduct. We are committed to taking any disciplinary actions resulting from the findings” if many of the misconduct behaviors are directly or indirectly connected to top executives?

Just imagine…What does that mean to the majority of your dedicated and well behaving employees? That they feel themselves as being part of a criminal organization? What does it mean to all ‘your’ patients, taking their daily medicines? Do they still trust their therapies and their doctors who prescribed them their medication? And what about all other stakeholders such as health care insurers, governmental representatives and health care authorities? No trust means no collaboration, delayed market authorizations, less favorable negotiation positions and so forth. And how on earth is it possible that your shareholders aren’t visible in publicly disapproving the organized fraud? They seem to persist in staying quiet by implicitly accepting these malversations. Why is it that pharma – including your industry associations – is letting their news being dominated by scandals and intended mega-mergers instead of structurally doing the right thing and telling the good causes?

It’s such a shame. Your industry could have such a different reputation if it was less distant and arrogant and more genuinely connected to society. There’s so much good news to tell. Lethal diseases developing in to chronic diseases and sometimes even in to cured diseases. New generations of innovations to come, enhanced life expectations for many, increased quality of life and increased productivity due to better cure. Developing countries helping moving forward with their ongoing struggles for better healthcare and prevention. And many more positive contributions like stimulating global and local economies, innovation and creating high level employment.

Why is it that trust is so far away? Is it the reward of multiple decades of short-term opportunism? Of being focused on the quarterly performances and to please Wall Street?  I am afraid this is indeed at the core of pharma’s lack of trust and its clanking reputation.  Pharma is not a short-term industry. It has a long term horizon. By nature. You know it takes multiple hundreds of millions and an average of ten years to develop a successful therapy, not only a quarter. Shareholders, please understand this and believe in the long term dynamics of this industry and ‘hold your shares’ rather than letting your speculative purposes prevail. Top managers, you have a top priority to explain this, on and on, to the global investing communities. Get in to a structural dialogue, also with your other key-stakeholders. Be open, be frank, listen, act and behave. That’s much more rewarding than continuously being sentenced in courtrooms to pay astronomical fines. To add my lingo to your boardroom: it will bring you ‘Return on Dialogue’.

No time to waste, it’s time to re-connect again! Good luck!

Accountants…en werken aan vertrouwen

‘Structurele tekortkomingen bij grootste accountantsorganisaties, fundamentele hervormingen en cultuurverandering noodzakelijk’

Dat kopt de Autoriteit Financiële Markten (AFM) op haar website waar verslag wordt gedaan van een recent onderzoek naar de accountantssector en waaruit duidelijk wordt dat de sector structureel tekortschiet in het leveren van kwaliteit bij de dienstverlening t.a.v. de wettelijke controles en dat eveneens het publiek belang onvoldoende centraal wordt gesteld. Geen malse kritiek, die met name geadresseerd wordt aan evenmin de onbenulligsten van de klas, n.l. de ‘big four’ Ernst & Young, Deloitte, KPMG en PWC. Conclusies als ‘controles onder de maat’ en ‘45 procent van de beoordeelde wettelijke controles als onvoldoende aangemerkt’ zijn niet mis te verstaan en – laten we eerlijk zijn – de accountantssector onwaardig.

In mijn fantasie ben ik even een CFO van een willekeurige organisatie die met één van de big four werkt. Dit alles lezend en absorberend slaat me de schrik dan toch behoorlijk om het hart! ‘Kloppen onze gegevens wel?’ ‘Is de goedkeurende verklaring wel terecht afgegeven?’ ‘Zijn onze share- en stakeholders wel juist geïnformeerd met ons jaarverslag?’ ‘En worden we nog wel vertrouwd?’ ‘Zijn we aansprakelijk bij tekortkomingen in onze verslaglegging?’ Of erger nog: ‘Misschien zijn we wel strafbaar!’

De Vereniging voor Effectenbezitters (VEB) is eveneens terecht verbijsterd over de ‘wanprestaties’ van de accountantssector die daarmee verantwoordelijk is voor een vertrouwensbreuk tussen aandeelhouders en beursgenoteerde ondernemingen. ‘Want als beleggers niet kunnen vertrouwen op gecontroleerde cijfers, waarop moeten zij dan hun oordeel baseren?’

En dat is de kern van het probleem. Gebrek aan vertrouwen, in een sector die bij uitstek een bastion van betrouwbaarheid hoort te zijn. Prioriteit nummer één is dan keihard werken aan het herstel van vertrouwen. Dat doe je door met je belangrijkste stakeholders op kwalitatieve wijze de dialoog aan te gaan. Geen panel- of groepsdiscussies, maar face-to-face met de ècht belangrijke stakeholders. Open, eerlijk en kwetsbaar durven zijn. Werken aan wederzijds begrip. En dat is niet een éénmalige exercitie. Nee, het is een terugkerende verplichting die naast het maken van winst net zo goed in de continuitieitsdoelstelling van elke onderneming thuishoort.

Het is daarbij van cruciaal belang te beseffen dat ècht eerlijke en bruikbare feedback vooral verkregen wordt door de dialoog uit te laten voeren door een professionele derde. Dan pas komt er oprechte en vooral broodnodige ‘ongezouten’ feedback waar de onderneming mee verder kan. Daarmee wordt uiteindelijk opnieuw het vertrouwensfundament gelegd doordat die feedback de basis gaat vormen voor nieuwe inzichten, nieuwe koersen, nieuw beleid en nieuwe strategieën. Een dergelijke ‘Return on Dialogue’ zal toch elke onderneming en zeker ook de accountant(-sector) moeten aanspreken…

Daarom, waarde accountants, ga de dialoog aan. Structureel en gestructureerd. Het kan, het werkt, het loont.

Attention for your stakeholders!

Organizations increasingly have to deal with various dynamics deriving from the operational environment in which stakeholders are either influential or determinant for the directions, strategies and successes of these organizations. It therefore is vital to get and stay aligned with your key stakeholders on a structured and structurally way. It’s possible, it pays off!

Why Stakeholder Dialogue?

Raising the benefits of gaining mutual understanding about aims, ambitions and challenges. But also: Identifying opportunities for collaborations, partnerships and alliances, receiving support whenever entering new markets, getting the best out of mergers and acquisitions, obtaining critical licenses, minimizing legal issues and related costs, optimizing your CSR and Integrated Reporting efforts. And not to forget: actively managing your reputation!

Getting into true and structured stakeholder dialogue will lead to a higher level of trust and granting you business, so it fuels your bottom line results!

Why DialogueFirst?

DialogueFirst delivers a tailored differentiating, face-to-face stakeholder dialogue route for your organization. Either profit or non- profit. Ronald Jager, founder of DialogueFirst, has relevant international experience in organizing, orchestrating and managing stakeholder dialogues, analyzing stakeholder feedback and reporting back results, recommendations and action points

And what’s all about in the end: demonstrating your ‘return on dialogue’!